Waarom veganist zijn soms heel irritant is #2

Veganisme is iets heel moois. Om een leven te leiden met zo min mogelijk dierenleed erin is een geweldige waarde om te hebben. En ik ben er van overtuigd dat er steeds meer mensen zullen zijn die deze waarde zullen accepteren. Maar helaas zijn we nog niet zo ver en ziet het gros van de maatschappij veganisten als een stelletje extremistische, geitenwollensokken weirdo’s. En dat is soms heel irritant.

In onze samenleving worden groeien we op met het idee dat vlees, melk en eieren noodzakelijk zijn in onze voeding. Veel mensen weten dan ook niet anders. Eenmaal veganist weet je eigenlijk wel beter. Helaas zijn we nog niet echt met heel veel mensen en blijven we vooralsnog een minderheid in de maatschappij. Als minderheid moet je omgaan met een meerderheid. En sommige mensen in die meerderheid hebben een beetje rare manier om te gaan met minderheden. En net zoals alle minderheden in een maatschappij zijn ook vaak veganisten slachtoffer van rare opmerkingen, domme vragen en flauwe grappen.

Je hebt vragen en je hebt vragen
Als je veganist bent heb je geen keuze dan om te leren gaan met vragen en opmerkingen van mensen die geen veganist zijn. In mijn omgeving zijn er twee type niet-veganisten te vinden: Zij die oprecht nieuwsgierig zijn en zij die kosten wat kost hun omnivore levensstijl verdedigen.

De eerste groep is vrij onschuldig en stelt vooral veel vragen. Vermoeiend? Ja. Irritant? Op het randje. Want voor de 100e keer moeten beantwoorden waar jij je proteïne vandaan haalt vraagt wat geduld van jouw kant. Maar het komt vaak vanuit een goede plek en bij deze groep valt ook gewoon te praten. Dit is ook de groep waarbij nog de meeste winst te behalen valt en die de moeite waard zijn om tijd aan te besteden.

Helaas moet je soms ook omgaan met mensen die hoe dan ook hun eigen leefstijl moeten verdedigen. Dit zijn de mensen die, zodra het woord veganist valt, lukraak opmerkingen beginnen te spuien over hoektanden, holbewoners en bacon. Ik kan je niet vertellen hoe vaak ik op hypothetische onbewoonde eilanden kom waar ik alleen varken kan eten om te overleven. Ze willen je koste wat kost onderuit halen om hun eigen levensstijl te rechtvaardigen. En eigenlijk zegt dat natuurlijk al genoeg. Want als je opmerkingen maakt over planten die gevoel hebben, onze ‘vlijmscherpe’ hoektanden en ‘die ene zieke vegan die je kent’ , om jezelf te rechtvaardigen, dan ben je eigenlijk wel een beetje toe aan een reality-check. En een biologieles.

Er valt helaas helemaal niks met deze groep te beginnen. Believe me, I tried. De eerste weken als veganist wilde ik nog wel eens ingaan op de opmerkingen van deze mensen. Maar wat je ook zegt het blijkt altijd behoorlijk vruchtloos te zijn. Want als één opmerkingen niet voor ze werkt stappen ze gewoon over op de volgende net zolang totdat je even geen antwoord voor handen hebt. Of ze noemen je ‘zo’n betweterige of belerende vegan’ of verzaken gewoon in flauwe grappen. Er valt niet mee te praten, laat staan te discussiëren omdat logica geen plaatst heeft in hun denkbeeld. Deze groep mensen luistert hoe dan ook niet naar mijn redenatie en behoeft dan ook verder niet mijn tijd. Tegenwoordig ga ik er ook een stuk makkelijker mee om. Of niet mee om.

Doei.

Zo lang veganisme in zo’n minderheid is zullen we als veganist ons continu moeten verantwoorden aan anderen en soms wat flauwe grappen of domme opmerkingen moeten aanhoren. Het idee dat je als niet-veganist had/hebt over veganisme, dat het soms moeilijk en irritant is, klopt helemaal. Alleen kom je er pas achter, wanneer je daadwerkelijk veganist bent, wat er zo verdomd moeilijk en irritant aan is. En het is dus niet verzinnen wat je gaat eten.

Ben jij veganist en vind je dat soms irritant? Laat het vooral even weten. Geen veganist? Tot welke groep behoor jij? Lees ook vooral even #1 van deze serie.

Volg me via:

2 thoughts on “Waarom veganist zijn soms heel irritant is #2

  1. Ik heb een jaar veganistisch gegeten en voelde me er toch niet helemaal goed bij in de zin van gezondheid. Ben dus terug gegaan naar gematigd vegetarisch in de zin van beetje ei en kaas, melk is nog steeds sojamelk nu gaat het weer beteral baalde ik dat ik moest stoppen.
    Ik ben juist tegen verbazend weinig dingen aangelopen. Natuurlijk kwam ik die types die jij beschrijft ook wel eens tegen maar de meesten leken toch wel respect te hebben voor mijn keuze en deden ook hun best iets lekkers voor me klaar te maken. Zou graag weer helemaal veganist zijn maar zit vet in de overgang dus vermoed dat dat op het moment geen goed idee is. Wellicht in de toekomst weer.

    1. Hallo Ineke, bedankt voor je reactie. Natuurlijk zijn er ook een hoop lieve mensen die wel respect hebben. Maar helaas kom je (ik in ieder geval wel) ook mensen van het andere soort tegen.
      Jammer om te horen dat veganistisch eten niet lekker ging. Ik hoop dat je in de toekomst misschien de draad weer op kunt pakken en je er wel goed bij kunt voelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *