Gedwongen offline

Recentelijk was ik op vakantie in Noorwegen waarbij we 5 dagen lang in de bergen hebben gespendeerd. Fantastisch. Geen mensen, overweldigende natuur en ook geen internet of netwerk bereik. Je waant je in complete rust. Verplicht.

En wat is dat fijn zeg. Niet bezig hoeven te zijn met anderen. Natuurlijk wordt je al bijna direct zen als je door de overweldigende natuur van Noorwegen banjert maar het wordt compleet als je niet gestoord kan worden door informatie of berichtjes. In 5 dagen tijd kwam ik helemaal tot rust. Ondanks dat we zeker 5 tot 8 uur op een dag liepen en dat we vaker berg op leken te gaan dan naar beneden.

Maar eenmaal weer in de bewoonde wereld verzonk ik automatisch weer in bekend gedrag. Het eerste wat ik in de trein opende was mijn whats-app om iedereen te laten weten dat ik niet van een berg was afgedonderd.  Gevold door het plaatsen van een foto van mij op een berg op facebook (want kijk hoe fantastisch mijn vakantie is) en het door-scrollen van 5 dagen aan gemiste informatie op facebook en twitter. Het duurde me 20 minuten voordat ik besefte hoe raar dat was. De drang naar de online wereld was te groot en automatisme nam direct de overhand. Dat terwijl ik zo’n fijne offline tijd had gehad.

Natuurlijk is internet en social media een fijn en belangrijk fenomeen. Het barst van de informatie voor de info-geile mensen zoals ik. Daarnaast zijn we op de hoogte van het leven van anderen die niet zo dicht bij ons wonen of die we niet dagelijks spreken. Maar we willen geen minuut missen dus laten we die telefoon ook maar amper los. Dat heeft geresulteerd dat we minder bezig zijn in het hier en nu. We ervaren minder omdat we continu met een gsm in onze handen lopen (en fietsen, en autorijden). Het is ook niet bevorderlijk voor relaties in je offline leven. Hoe vaak wordt jij of je gesprekspartner niet afgeleid door zijn of haar mobiel?

Er is een woord voor mensen die bewust offline gaan. Het heet digitaal detoxen. Wat natuurlijk een kut woord is want detoxen in alle vormen is onzin. Maar ik besef wel dat de kans, tegenwoordig, om obsessief online gedrag te vertonen vrij groot is. Hoe bizar is die drang om altijd op de hoogte te zijn. De drang om maar geen informatie te missen. Te reageren zodra je ‘geroepen’ wordt. Het klinkt als een verslaving. Eentje waar veel mensen toch behoorlijk onrustig van worden. De neiging van mensen om zich vervolgens op een ‘digitale detox’ te storten is dan ook vanzelfsprekend.

Het is zelf zo’n ding geworden dat je zelf een ‘digitale-detox’-vakantie kunt boeken. Jij checkt in en je telefoon checkt uit. Hotel hebben kamers en lobbies waar opzettelijk geen netwerk is en tech-free zones, waar mobieltjes verboden zijn, worden in het leven geroepen. Of wat dacht je van een Digital Detox Kit aangboden door je hotel? Maar je kunt ook gewoon net zoals ik doen en 5 dagen door de bergen gaan banjeren. Al was het niet als digitale-detox bedoeld bleek het een prettige bijkomstigheid. Echt. Aanrader!

Hoe dan ook. Technologie scheert ons voorbij en we hebben nog niet helemaal uitgevonden wat voor balans daarbij hoort. We zijn collectief aan het sukkelen. Een beetje moderatie lijkt op zijn plaats.

Zelf begin ik klein. Geen telefoon tijdens het eten of tijdens een borrel- en/of koffie-momentje met vriendinnen. Op zondagmiddag blijft mijn gsm aan de oplader liggen. Meer vakanties in de bergen worden een must, maar niet alleen voor de offline ervaring natuurlijk. Ik ben en blijf nog steeds een verslaafde. Compleet afkicken acht ik ook niet nodig. De online wereld is soms ook gewoon heel amusant en interessant. Maar wel met mate….

Ow, en nog even een vakantie-kiekje

Noorwegen

Ben jij of ken jij iemand die digitaal wil detoxen? Laat even je comment achter.

Volg me via:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *